Ρήγμα

Στο έργο «Ρήγμα», το πρόσωπο χωρίζεται ανάμεσα στην εξωτερική μορφή και σε μια εσωτερική, τραυματισμένη επιφάνεια. Οι ρωγμές, το σκοτεινό τμήμα και το κόκκινο νήμα που διαπερνά το στόμα δημιουργούν μια εικόνα σιωπής, πίεσης και ανεπούλωτης μνήμης.

Το έργο μιλά για τα σημάδια που αφήνουν οι εμπειρίες πάνω στον άνθρωπο, ακόμη κι όταν παραμένουν κρυμμένα. Το ρήγμα δεν παρουσιάζεται μόνο ως πληγή, αλλά και ως αποκάλυψη ενός εσωτερικού κόσμου που ζητά να ακουστεί.